|
به دیدارم بیا هر شب، در این تنهایی ِ تنها و تاریک ِ خدا مانند دلم تنگ است بیا ای روشن، ای روشن‌تر از لبخند شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهی‌ها دلم تنگ است بیا بنگر، چه غمگین و غریبانه در این ایوان سرپوشیده، وین تالاب مالامال دلی خوش کرده‌ام با این پرستوها و ماهی‌ها و این نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی بیا ای همگناه ِ من درین برزخ بهشتم نیز و هم دوزخ به دیدارم بیا، ای همگناه، ای مهربان با من که اینان زود می‌پوشند رو در خواب‌های بی گناهی‌ها و من می‌مانم و بیداد بی خوابی در این ایوان سرپوشیدهٔ متروک شب افتاده ست و در تالاب ِ من دیری ست که در خوابند آن نیلوفر آبی و ماهی‌ها، پرستوها بیا امشب که بس تاریک و تن‌هایم بیا ای روشنی، اما بپوشان روی که می‌ترسم ترا خورشید پندارند و می‌ترسم همه از خواب برخیزند و می‌ترسم همه از خواب برخیزند و می‌ترسم که چشم از خواب بردارند نمی‌خواهم ببیند هیچ کس ما را نمی‌خواهم بداند هیچ کس ما را و نیلوفر که سر بر می‌کشد از آب پرستوها که با پرواز و با آواز و ماهی‌ها که با آن رقص غوغایی نمی‌خواهم بفهمانند بیدارند شب افتاده ست و من تنها و تاریکم و در ایوان و در تالاب من دیری ست در خوابند پرستوها و ماهی‌ها و آن نیلوفر آبی بیا ای مهربان با من! بیا ای یاد مهتابی! مهدی اخوان ثالث
+ نوشته شده در دوشنبه چهارم آبان ۱۴۰۵ساعت 9:14 توسط حسين حجت
|
در دل سنگ دلبران ، ناله اثر نمی کند
+ نوشته شده در یکشنبه سوم آبان ۱۴۰۵ساعت 10:48 توسط حسين حجت
|
در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست می رسم با تو به خانه،از خیابانی که نیست می نشینی روبه رویم خستگی در میکنی چای می ریزم برایت توی فنجانی که نیست باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟ باز میخندم که خیلی...!گرچه میدانی که نیست شعر میخوانم برایت واژه ها گل می کنند یاس و مریم می گذارم توی گلدانی که نیست چشم می دوزم به چشمت،می شود آیا کمی دست هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟ وقت رفتن می شود با بغض می گویم نرو پشت پایت اشک می ریزم در ایوانی که نیست میروی و خانه لبریز از نبودت میشود باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست # رفته ای و بعد تو این کار هر روز من است باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست
از: بیتا امیری
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر ۱۴۰۵ساعت 1:5 توسط حسين حجت
|
من شاعرم ! خوش می زنم ، از عشق و از مستی رقم اما به چشمانت قسم ، چشم تو خوش تر می زند
من می شناسم پنجه را ، این تک نواز آشنا عشق است هر چند این نوا ، با ساز دیگر می زند ... ای عشق ! از آن مشرق درآ ، روشن کن این ظلمت سرا کاین شب جدا از تو مرا ، بر دیده خنجر می زند
یک جرعه زین می نوش کن ، وز های و هو خاموش کن
عشق است اینک ! گوش کن : انگشت بر در می زند
حسین منزوی
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم مهر ۱۴۰۵ساعت 16:13 توسط حسين حجت
|
چون سرمه می‌وزی قدمت روی دیده‌هاست هرکس که روی ماه تو را دیده، دیده است مـوی تو نیست ریختــه بر روی شانه‌هات من یک چنار پیـــرم و هر شاخه‌ای ز من از عشق او بترس غزل مجلسش نرو از: حامد عسکری
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم شهریور ۱۴۰۵ساعت 22:9 توسط حسين حجت
|
گیــرم تمام شهر پر از سرمه ریزها داش آکل و سیاوش و رستم تمام شد دیگر به کوه وتیشه و مجنون نیاز نیست دستی دراز نیست به عنوان دوستی دل نیست آنچه جز به هوای تو می‌تپد خانم بخند! که نمک خنده‌های تو چون عاشقم و عشق بسان گدازه داغ از: حامد عسکری
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم شهریور ۱۴۰۵ساعت 22:7 توسط حسين حجت
|
تا خنده‌ی تو می‌چکد از خوشه‌ی لب‌ها بیچاره بمی‌ها و غم نرخ رطب‌ها دنبال دو رج بافـــه از ابریشم مویت تبریز شده قبر عجم ها و عرب‌ها قاجاری چشمان تو را قاب گرفته است قنداق تفنگ همـــه مشروطه طلب‌ها از عکس تو و بغض همین قدر بگویم …. دردا که چه شب‌ها … که چه شب‌ها… که چه شب‌ها… قلیان چه کند گر نسپارد سر خود را با سینــه‌ی پر آه به تابیدن تب‌ها؟ گفتم غزلی تا ننویسند محال است: ذکر قد سرو از دهن نیم وجب‌ها از: حامد عسکری
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم شهریور ۱۴۰۵ساعت 22:5 توسط حسين حجت
|
دَمی با غم به سر بردن، جهان یک سر نمی‌ارزد به کویِ می فروشانش، به جامی بر نمی‌گیرند رقیبم سرزنش‌ها کرد کز این باب رُخ برتاب شکوهِ تاجِ سلطانی که بیمِ جان در او دَرج است چه آسان می‌نمود اول غمِ دریا به بوی سود تو را آن بِهْ که رویِ خود ز مشتاقان بپوشانی چو حافظ در قناعت کوش و از دنیایِ دون بگذر
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم شهریور ۱۴۰۵ساعت 8:33 توسط حسين حجت
|
ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدن دوری نمی‌تواند پیوند ما بریدن ترسم که جان شیرین هجران به لب رساند تا وقت آن که باشد ما را به هم رسیدن موقوف التفاتم تا کی رسد اجازت از دوست یک اشارت از ما به سر دویدن تا روح بر نیاید جهدی همی نمایم مشتاق را نشاید یک لحظه آرمیدن چشمی که دیده باشد آن شکل و آن شمایل بی او ملول باشد از روی خوب دیدن ما را به نیم‌جانی وصلت کجا فروشند؟ ارزان بود به صد جان گر می‌توان خریدن غیرت همی نماید بر گوش دیدهٔ من کز دور می‌تواند پیغام تو شنیدن حیران شده است عقلم در صنع پادشاهی کز خاک می‌تواند خورشید آفریدن باشد همام شب‌ها در آرزوی خوابی وقتی مگر خیالت در بر توان کشیدن
از: همام تبریزی
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم مرداد ۱۴۰۵ساعت 18:30 توسط حسين حجت
|
چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد پر و بال ما بریدند و در قفس گشودند من از آن یکی گزیدم که بجز یکی ندیدم عجب از حبیبم آید که ملول می نماید اگر از کسی رسیده است به ما بدی بماند از: سید صادق سرمد
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم مرداد ۱۴۰۵ساعت 7:59 توسط حسين حجت
|
پای سگ بوسید مجنون خلق گفتندش چه بود؟
برچسب‌ها: ادبیات یعنی زندگی
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم مرداد ۱۴۰۵ساعت 7:58 توسط حسين حجت
|
ما را همه شب نمی‌برد خواب در بادیه تشنگان بمردند ای سخت‌کمان سست‌پیمان خار است به زیر پهلوانم ای دیدهٔ عاشقان به رویت من تن به قضای عشق دادم زهر از کف دست نازنینان دیوانهٔ کوی خوبرویان سعدی نتوان به هیچ کشتن
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم مرداد ۱۴۰۵ساعت 9:24 توسط حسين حجت
|
گذشت عمر و تو گویی خیال و خوابی بود
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم مرداد ۱۴۰۵ساعت 9:9 توسط حسين حجت
|
شکسته‌حالی من پیش یار باید دید اگر چه چون دل شب فیض من نمایان نیست مقام عرض تجمل میان دریا نیست اگر چه در خَمُشی نیز جوهرم گویاست خراب‌حالی این قصرهای محکم را مرا ز روز قیامت غمی که هست این است کجاست فرصتِ گرداندنِ ورق صائب از: صائب تبریزی
+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم مرداد ۱۴۰۵ساعت 18:47 توسط حسين حجت
|
تويی که نام تو در صدر سربلندان است هنوز بر سر نی چهره تو خندان است اگر در آتش مهرت گداختيم چه غم جزای سوختگان در غمت دو چندان است به احتياج سراغ از غم تو می‌گيريم که غم قنوت نياز نيازمندان است از آن زمان که گرفتی ز مردمان بيعت جدال عهدشکن‌ها و پاييندان است خوشا به تربت پاک تو سجده بردن ما تويی که نام تو در صدر سربلندان است از: فاضل نظری
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم مرداد ۱۴۰۵ساعت 1:17 توسط حسين حجت
|
|
|
