|
بر سر کوی تو عمری به تماشا ماندیم
تا نجویند رقیبان ز دلم بوی تو را
دل شیدایی ما شیفته روی تو بود
آنچنانم دل ما سوخته عشق تو بود
طشت رسوایی ما عاقبت از بام افتاد
رهرو عشق تو بودیم وبه سودای وصال
همه شب سوخته دل از غم هجران تو باز
«رفت حاجی به طواف حرم و باز آمد
تک بیت مشهور از « میر نجات اصفهانی »* با تکمله ای از « حسین دلجویی »**
*میر نجات اصفهانی (متوفی ۱۱۲۲ ه ق) از سادات کهکیلویه بود. او از دبیران و منشیان دوران صفوی است که در سرودن شعر شاگردی صائب تبریزی را کرده است. در مطلبی که در مورد اصطلاحات کشتی پیش از این نوشتیم ذکر خیری از او کردیم. ابیاتی از او در تذکره ها آمده که برخی از آنها هنوز ورد زبان مردم است. بیتهایی که در اینجا آورده ایم از صیادان معنی استاد محمد قهرمان انتخاب شده است: کوه و صحرا پر است از نامت آن قَدَرها که یاد ما نکنی لباس سرمه ای ای کعبهّ نگاه مپوش رفت حاجی به طواف حرم و باز آمد ما به لطفی ز تو یک عمر قناعت داریم شد باعث غفلت مرا آگاهی از آمرزشت رفتند رفیقان همه ، ای عمر گرامی ناز عجبی می کشم از زندگی خویش بسیار بدی کردی و پنداشتی اش نیک لاله خاکستری از خاک برون می آید
**http://delju.blogfa.com
+ نوشته شده در جمعه پنجم آبان ۱۳۹۱ساعت 0:37 توسط حسين حجت
|
|
|
