نشسته ام به در نگاه می کنم

دریچه آه می کشد

تو از کدام راه میرسی

خیال دیدنت چه دلپذیر بود

جوانی ام در این امید پیر شد

نیامدی و دیر شد

نیامدی و …

دیر شد …

از: #امیر_هوشنگ_ابتهاج

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 22:46  توسط حسين حجت  |