بی تو خسته ست ز جانم تن و جانم ز تنم

خسته ام من هم از این بار گرانی که منم

 

چه کنم دل چو هوای تو کند شب همه شب

سر اگر بی تو به دیوار غریبی نزنم ؟

 

هوس یوسفی ام بود و عزیزیم، اما

غمت افکند به یعقوبیِ بیت الحزنم

 

در گذرگاه نسیم ام همه شب چله نشین

کاورد هدیه مگر بویی از آن پیرهنم

 

تار مویی نسپردی به وداعت با من

که به هنگامه ی وصل تو در آتش فکنم

 

یادگاری ست مرا از تو - که یادت خوش باد -

این غریبی که شکسته ست مرا در وطنم

 

چون دو خورشید بیاویز دو چشمت از راه

تا که روشن کنی ای دوست شبِ آمدنم

 

غزل دلکش من بی صله می ماند اگر

بوسه ای چند حوالت نکنی زان دهنم

 

شاعر : " حسین منزوی "

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اسفند ۱۴۰۰ساعت 19:24  توسط حسين حجت  |