|
همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد چو فرو شدم به دریا چو تو گوهرم نیامد سر خنبها گشادم ز هزار خم چشیدم چو شراب سرکش تو به لب و سرم نیامد چه عجب که در دل من گل و یاسمن بخندد که سمنبرِ لطیفی چو تو در برم نیامد ز پِیَت مراد خود را دو سه روز ترک کردم چه مراد مانْد زان پس که میسرم نیامد دو سه روز شاهیت را چو شدم غلام و چاکر به جهان نمانْد شاهی که چو چاکرم نیامد خِرَدَم بگفت برپر ز مسافران گردون چه شکسته پا نشستی که مسافرم نیامد چو پرید سوی بامت ز تنم کبوتر دل به فغان شدم چو بلبل که کبوترم نیامد چو پی کبوتر دل به هوا شدم چو بازان چه همای مانْد و عنقا که برابرم نیامد برو ای تنِ پریشان تو و آن دلِ پشیمان که ز هر دو تا نرستم دل دیگرم نیامد #مولانا دیوان شمس تبریزی
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم آذر ۱۴۰۳ساعت 16:38 توسط حسين حجت
|
|
|
